ارزیابی عملکرد شرکت‌های بیمه‌گر یکی از چالش‌های اصلی بیمه مرکزی ج.ا.ا می‌باشد. مکانیزم فعلی ارزیابی عملکرد شرکت‌های بیمه‌گر مبتنی بر شاخص‌های سنتی حسابداری می‌باشد که در بهترین حالت قادر به ارزیابی50% از شرکت‌ها می‌باشد و عملکرد بازاریابی که شاخص های آن مبتنی بر بازار و بیمه گذار محوری هستند، در مکانیزم فعلی لحاظ نشده است. لذا سئوال اصلی این است که چگونه می‌توان مدلی به منظور ارزیابی عملکرد شرکت‌های بیمه‌گر طراحی نمود تا بتواند واقع بینانه‌ای از عملکرد آن‌ها ارائه نماید؟ به منظور پاسخ دادن به سئوال فوق، ابتدا شاخص‌های فعلی مورد ارزیابی در شرکت‌ها و صنعت بیمه در جهان مورد بررسی و غربالگری قرار گرفت. سپس با انجام مصاحبه از خبرگان داخلی، شاخص‌های نهایی حاصل از پیشینه و مصاحبه تلخیص گردید. بررسی‌ها نشان داد که خلأ قابل توجهی در رابطه با شاخص‌های مبتنی بر بازار به هنگام ارزیابی عملکرد شرکت‌های بیمه‌گر وجود دارد. لذا مدل ریاضی تحلیل پوششی داده‌های شبکه‌ای مبتنی بر شاخص‌های بازار طراحی گردید. جامعه آماری شامل 28 شرکت فعال در صنعت بیمه ایران می‌باشند. داده‌های واقعی از اسناد و مدارک مربوط به سال 1398 بیمه مرکزی ج.ا.ا جمع‌آوری گردید. نتایج حل مدل ریاضی ارزیابی عملکرد شرکت‌های بیمه‌گر نشان داد که تنها 1شرکت در هر سه مرحله و همچنین بطور کلی کارا بوده است. تعداد 12 شرکت در یک مرحله، تعداد 9 شرکت در دو مرحله کارا بودند، در حالیکه کارایی کلی آن‌ها کمتر از 1 بود. همچنین تعداد 6 شرکت دارای کارایی 100% در فرآیند بازاریابی و عملکرد بازار بودند.

کارایی نشان می دهد که سازمان چگونه از منابع خود در راستای تولید نسبت به بهترین عملکرد در مقطعی از زمان استفاده کرده است. یکی از مهم ترین شاخص های بررسی عملکرد شرکت ها کارایی است، پیش بینی کارایی شرکت های بورس اوراق بهادار و شناسایی عوامل مؤثر بر کارایی شرکت ضرورتی است که در این پژوهش به آن پرداخته شد. به طوری که این تحقیق به بررسی نقش معیار های ریسک و نظام راهبری بر کارایی شرکت می پردازد .. در این راستا، برای اندازه گیری کارایی شرکت از روش تحلیل پوشش داده ها استفاده شده است. متغیرهای مستقل اولیه در این پژوهش شامل متغیرهای نظارتی نظام راهبری می باشد. یافته های تجربی مربوط به بررسی 154 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه ی زمانی 1390 تا 1397، نشان می دهد که متغیرهای نسبت مالکان نهادی، نسبت مدیران غیرموظف، ارتباط سیاسی شرکت و نسبت مالکیت مدیریتی و تمرکز مالکیت نسبت به سایر متغیرها قدرت بالاتری در تبیین کارایی شرکت با استفاده از روش فرهنگی دارند و همجنین از بین معیار های ریسک معیار ریسک مالی،ریسک نوسان قیمت سهام وریسک بحران مالی بر کارایی تاثیر دارد به علاوه، از نتایج دیگر پژوهش می توان به این موضوع اشاره کرد که در پیش بینی و ارائه الگو کارایی آتی شرکت می توان از روش لاسو با خطای ناچیز استفاده کرد.

زمینه و هدف: با توجه به اهمیت موضوع عملکرد شرکت ها و تعدد پژوهش های مربوطه در مجلات داخلی و خارجی، در این مطالعه سعی شد تا با استفاده از تکنیک فراتحلیل به کمک نتایج پژوهش های گذشته، به بررسی پیشایندهای "فرهنگ سازمانی، شایستگی های هوش مصنوعی، خلاقیت در محل کار و بازاریابی تجارت بنگاه به بنگاه پرداخته شود. روش شناسی: تحقیق حاضر از نظر هدف، توصیفی و از نظر نوع استفاده کاربردی و از نظر نوع داده ها، پژوهشی کمی است. جامعه آماری پژوهش شامل مقالات داخلی (1391 الی1402) و خارجی (2010 الی 2024) بود که 9 مورد با استفاده از روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند به عنوان نمونه وارد فرایند فراتحلیل شدند. پژوهش های منتخب با استفاده از نرم افزار CMA2 (نرم افزار جامع فراتحلیل) مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: از بین پیش آیندهای عملکرد شرکت، 2 مورد "شایستگی های هوش مصنوعی، خلاقیت در محل کار" دارای اندازه اثر بیشتر از (0. 5)، 2 مورد "فرهنگ سازمانی و بازاریابی تجارت بنگاه به بنگاه" دارای اندازه اثر متوسط بین (0. 30) تا (0. 5) بودند. هم چنین اندازه اثر ترکیبی ثابت و تصادفی مرور فرا تحلیل پیش آیندهای عملکرد شرکت معادل 0. 495 بود. این میزان تأثیر (r) در حد متوسط به بالا ارزیابی می شود. نتیجه گیری: انجام تغییرات موثر در متغیرهای دارای اندازه اثر بالا می تواند موجب ایجاد توازان در زمینه عملکرد شرکت شود.

تصاحب عبارت است از به چنگ آوردن کنترل مدیریتی شرکت های دیگر، از طریق خرید اکثریت سهام دارای حق رای در انتخاب مدیران، به منظور حذف مدیریت ناکارامد. ایجاد ارزش و ازدیاد ثروت سهامداران، به عنوان دو هدف اقتصادی مهم، هدف از تصاحب شرکت دیگر است. با وجود این باید دانست که آیا در عمل، با لحاظ انگیزه های مدیران در اقدام به تصاحب، این استراتژی به ایجاد ارزش و ازدیاد ثروت سهامدان شرکت تصاحب کننده منجر می شود؟ فرضیه مطرح شده در این تحقیق، پاسخ منفی به پرسش مذکور، با ذکر دلایل اثباتی آن و لزوم حمایت از سهامداران شرکت های تصاحب کننده است.

تحقیق حاضر به بررسی تاثیر موقعیت استراتژیک بر عملکرد شرکت، در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداخته است. با توجه به نوع فعالیت شرکت، وضعیت رقبا و نیاز و سلیقه های مشتریان، شرکت ها نیازمند اتخاذ استراتژی خاصی می باشند تا بتوانند به طور کارآمد با رقبا به رقابت بپردازند، که موجب بهبود عملکرد مالی در سال های آتی می شود. پژوهش حاضر با انتخاب 38 شرکت از بین شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای دوره زمانی 1381 تا 1387، انجام شده است. روش تحقیق در این پژوهش همبستگی است. برای تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه های پژوهش، از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چند متغیره و تجزیه و تحلیل ANOVA استفاده شده است.نتایج حاکی از آن است که اگرچه بکارگیری استراتژی تمایز و رهبری هزینه ها منجر به ایجاد عملکرد موفق مالی می گردد، اما تنها با بکارگیری استراتژی تمایز می توان این عملکرد موفق مالی را در سال های آتی حفظ نمود.

دراین پژوهش ارتباط بین تمرکز بر مشتری و عملکرد شرکت با سه معیار مالی (بازده دارایی ها)، اقتصادی (ارزش افزوده اقتصادی تعدیل شده) و عملیاتی (نسبت گردش موجودی ها) مورد بررسی قرار گرفته است. تمرکز مشتری به عنوان عاملی برای کاهش هزینه های فروش، عمومی از جمله هزینه های جذب مشتری جدید و بهبود عملکرد شرکت تعریف گردیده است. برای این منظور مدل رگرسیون چند متغیره، برای داده های ترکیبی برآورده شده است. داده های مورد نظر از 104 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران با بازده مثبت و منفی طی سال های 1393-1386 جمع آوری شده است. نتایج پژوهش رابطه معنادار و منفی تمرکز بر مشتری با معیار بازده دارایی ها و عدم وجود رابطه معنادار بین تمرکز بر مشتری با معیار ارزش افزوده اقتصادی تعدیل شده و معیار نسبت گردش موجودی ها را نشان می دهد.

با توجه به تغییرات سریع دنیای تجارت و اهمیتی که برند به عنوان یک عامل سرنوشت ساز در سازمان ها دارد، تاثیر یک برند از شرکت در ذهن مشتریان و بالاخره، جایگاهی که شرکت می تواند با توجه به عامل مهم برند کسب کند، این بررسی در زمینه برندمداری و تاثیر آن بر عملکرد سازمان صورت گرفت است. ضمن بررسی عواملی که می تواند برندمداری را تحت تاثیر قرار دهد. موانعی که عامل بازدارنده ایجاد برند در سازمان ها است و شاخص های دیگری چون نوآوری، تمایز برند، عملکرد برند، عملکرد شرکت و برندمداری تعریف و اثر آن ها بر یکدیگر مورد مطالعه قرار گرفته است. جامعه پژوهش حاضر که شرکت های شیرینی و شکلات شهر تبریز است که ضمن انتخاب نمونه 205 نفری از مدیران فروش آن ها داده های لازم با استفاده از یک پرسشنامه گردآوری شده است. طبق نتایج بدست آمده از آزمون فرضیات، تاثیر برندمداری در سازمان به عنوان یک استراتژی بازاریابی از طریق ایجاد نوآوری ها و تمایز در برند که به افزایش عملکرد برند منجر و مآلا به بهبود عملکرد شرکت می انجامد، مورد تایید قرار گرفته است.